Antropoloji ile tarih disiplinlerinin birbirlerini dışladıkları dönemler uzak geçmişte kalmış olsa da ilişkilerinin hâlâ ‘mesafeli’ olduğunu söyleyebiliriz. Çoğu antropolog tarihin önemini teslim eder fakat nadiren historiyografik tartışmalarla ilişkilenir. Tarih, klasik anlamda, ‘geçmişin bilgisi’yle dolu bir depo olarak alımlanır. Benzer şekilde, tarihçilerin de antropolojiyi genellikle saha araştırmasıyla ya da ‘güncelin bilgisi’yle eşleştirdiklerini görürüz. Antropoloji, disiplinin kavramsal açılımlarından soyutlanmış bir ‘ilginç konular’ alanına indirgenir. Buna mukabil, çeşitli dönemlerde birçok akademisyen ve düşünür antropoloji ile tarihi yeniden bir araya getirmenin yollarını aradılar ve yaratıcı ilişkilenme biçimleri önerdiler. Bu ‘ilişki terapisi’ devam ediyor ve kısa vadede sonlanacak gibi görünmüyor çünkü bu birlikteliğin tek bir doğru reçetesi olmadığını artık biliyoruz. Hatta bir miktar mesafenin yararı olduğu, böylece her iki disiplinin de kendi kavramsal derinliklerini geliştirdiği dahi söylenebilir. Velhasıl ‘AntroTarih’sel akımlar, disiplinler-arası bir orta yolda mutabık kalmaktansa çok-disiplinli bir yaklaşımlar yelpazesi sunmaya devam ediyorlar.